08.05.07

Autobanden

Posted in Uncategorized at 18:22 by erik

Zo, mijn congres, ISSAC 2007, is afgelopen en ik kan ook weer een post schrijven. Ik heb me erg vermaakt en de praatjes waren van erg hoog niveau. Helaas had ik, net als vorig jaar, niet echt een onderwerp om zelf een praatje over te houden dat paste bij het onderwerp van de conferentie, dus ik heb alleen geluisterd.

We hadden vandaag gepland een aantal dingen te doen: we wilden ‘s morgens bij onze verzekerboer Wade langsgaan om de laatste handtekeningen te zetten (dat kon pas vandaag omdat we daarvoor een bankrekening nodig hadden) en de auto daadwerkelijk ophalen bij de dealer. ‘s Middags hadden we afgesproken met Dan Roozemond, een ex-collega van mij die ik (zoals van tevoren reeds gepland) bij ISSAC had ontmoet.

Toen we naar Wade wilden rijden bleek helaas dat een band van onze auto nu wel heel zacht was geworden. Na een paar telefoontjes bleek dat onze dealer nog wel een paar oude banden had liggen en misschien nog wel wat kon regelen. Dus de plannen omgegooid: eerst naar de dealer om de banden zo min mogelijk te belasten in ongerepareerde staat, dan onze huurauto eventueel daar laten staan, vervolgens naar Wade en dan naar Dan.

Onze autodealer had een slechte dag. We hadden hem een beetje gepusht om onze auto om 12 uur klaar te hebben, en op het afgesproken tijdstip kwam hij precies terug van de garage. Het nummerbord moest er nog even opgeschroefd worden en dan konden we hem meenemen. Maar eerst bleek dat het nummerbord anders bevestigd moest worden dan bij alle andere auto’s en hij daar even spullen voor moest halen, en toen bleek dat de garagist ondanks zijn expliciete opdracht de verroeste linkerruitenwisser niet vervangen had. Dus dat duurde nog even, en om half een hadden we met Dan afgesproken, en onze huurauto was ook nog niet bruikbaar. We besloten dat we de nieuwe auto de volgende ochtend vroeg zouden ophalen; de dealer wilde onze huurauto wel even fixen. Hij blies de band flink op, sprayde hem in met wat afwasmiddel om te zien of er een lek was — dat was er — en toen nam hij een stukje trekdrop (of zo zag het eruit), trok het uit elkaar en smeerde het op het lek. Tien minuutjes drogen en toen was het klaar.

We waren al te laat voor Dan, dus we gingen hem eerst ophalen en toen naar Wade. Daar was het een en ander snel geregeld. We besloten toen samen naar Elora Gorge te rijden, waar we een paar weken geleden al waren geweest en over de mogelijkheid hadden geschreven, in een autoband de rivier af te gaan. Ditmaal was het lekker warm en zonnig, dus we konden het water in.

Het begon ermee dat terwijl we naar de beginplaats liepen, mijn autoband explodeerde. Gelukkig kon ik hem zo omruilen. Eenmaal in het water (lekker fris) bleek dat je slechts beperkt invloed kunt uitoefenen op de koers die je in zo’n ding vaart; wel op de richting die je opkijkt. Laura en Dan gingen direct in de eerste stroomversnelling ondersteboven omdat ze, naar eigen zeggen, niet diep genoeg in de band hingen en dus hun zwaartepunt te hoog lag. Smoesjes, natuurlijk.

Sommige stukjes gingen wel erg traag, maar al met al was het erg leuk om te doen. Na ruim een uur kwamen we, twee kilometer verder, bij het eindpunt aan. We waren net aan het debatteren of we nog een keer zouden gaan of niet toen er een wolkbreuk, um, deed wat wolkbreuken zoal doen. We liepen net bij het parkeerterrein waar de auto stond, en daar stond een picknicktafel met een krakkemikkig partytentje erop. We besloten een spelletje Tantrix te doen op die picknicktafel. Dat ging op zich best, maar toen er een te diepe waterplas op het tentdak stond begon het wat te lekken. Dan en ik tilden het tentdak wat op om het water weg te laten lopen, maar dat ging niet helemaal zoals gepland (echt niet, Dan!) en al het water stroomde tweemaal het tentdak rond en toen rechtstreeks Dans schoenen in. Gelach alom, ook van de mevrouw die vijftig meter verderop een hotdogtentje aan het exploiteren was.

Toen de regen aanhield besloten we dat we niet meer de rivier zouden afdalen. Dan had er echter nog wel oren naar een paar foto’s van de kloof te maken. Daartoe hebben we onder andere nogmaals de allerlangste wandeling van het hele park gemaakt (zoals bekend zo’n drie kilometer). Ik heb de foto’s intussen gezien en ze zijn erg mooi, ze staan hier,  samen met nog heel veel andere prachtige foto’s bij voorbeeld van Toronto.

Na afloop hebben we samen heerlijk gegeten in een family restaurant in St Jacobs, daarna hebben we Dan weer afgezet en zijn gaan slapen.

1 Comment

  1. Panama in Canada » Praktische zaken said,

    August 13, 2007 at 20:27

    […] de link naar de foto’s van Dan staat nu ingevoegd in de post Autobanden; […]