08.19.07

Fundy in het teken van water

Posted in Uncategorized at 8:00 by laura

Zo, donderdag was onze eerste dag in Fundy National Park. Dit park was ons aangeraden door onze vriendjes op Grand Manan (die overigens uit Ottawa kwamen, iemand vroeg dat). Het is inderdaad een prachtig park, een groot stuk strand, verschillende soorten bos en een aantal meren.

We hebben gisteravond eerst gekeken welke activiteiten er allemaal waren, in Mont Tremblant hebben we geleerd dat je hier en daar snel moet zijn met inschrijven anders zijn de leukste dingen vol. Maar gelukkig hoef je je hier voor de meeste dingen niet in te schrijven.

We zijn vanochtend begonnen met een gegidste strandwandeling. Heel praktisch begon deze ongeveer voor onze camping. Het was erg mistig wat het een beetje sprookjesachtig maakte. Er was een groep van ongeveer dertig mensen waaronder ook een aantal kinderen. Eerst werd wat uitglegd over getijden, waardoor ze werken en waarom ze in de baai van Fundy zo hoog zijn, het verschil bedraagd hier 12 meter. Dit uitleggen werd gedaan met behulp van kinderen die de zon, de aarde en de maan speelden. Dit leverde de gebruikelijke schattige taferelen op van kinderen die erg hun best doen maar het toch net niet helemaal snappen. Daarna gezocht naar allerhande leven op het stuk waarbij bij eb geen water staat maar bij vloed wel. Wij hebben helaas enkel een heel klein beestje gevonden, een sideswimmer, het beest zwemt zeg maar op zijn zij.

Anderen vonden ook krabbetjes. Na alle vodnsten verzameld te hebben werd er wat uitgelegd over de verschillende dingen/dieren. Wisten jullie dat een krab vervelt om groter te groeien? Je vindt dan iets wat lijkt op een krab, compleet met poten en al, en als je zijn schild omhoog klapt is er gewoon niemand thuis!

Er was gemeld dat er een eland op het strand zou zijn, dus na onze strandwandeling besloten we eens te gaan kijken of dat nog steeds zo was. En zowaar, toen we richting het einde van het strand liepen zagen we een eland, en met ons overigens nog velen. Vanuit een punt hoog op de rotsen hadden we goed uitzicht. De eland leek een beetje besluiteloos in zijn bedoelingen en stapte maar wat heen en weer. We hebben een tijd gekeken en besloten toen te gaan. Ook omdat het erg druk werd en de eland daar vast niet blij mee was. Met het opkomend tij moest de eland echter ook verhuizen wat leuke plaatjes opleverde van een eland die een groep mensen voor zich uitdreef.

We hebben later gevraagd of het niet een beetje vreemd gedrag was voor een eland. Toen bleek dat het beest er al drie dagen op rij zat. Maar het leek een gezond dier. Onder de parkmensen was de huidige geaccepteerde theorie dat het een jong beest was, net weg bij moeder, en nu dus erg in de war over wat het moest gaan doen en waar dan.

‘s Middags een kleine wandeling gemaakt (4,4 km) uit de categorie ‘moderate’. Een van de weinige rondjes die je kunt maken, de meeste zijn namelijk heen en weer wandelingen. Het was een prachtige wandeling, met een aantal hele mooie uitkijkjes op de baai vanaf een paar redelijke hoge kliffen. Het was nog steeds mistig wat heel erg mooi was, soms kwamen er echt van die flarden mist voorbij. We kwamen nog twee Duitsers tegen waar we even mee hebben zitten praten. Een van de twee bleek nota bene uit Haus Angelmodde te komen, een klein gat vlakbij Munster waar Erik familie heeft wonen. Maar hij kende ze niet.

Daarna het dorp in om wat eten te kopen voor vandaag en morgen. En ook om wat te bellen omdat we hier natuurlijk weer geen bereik hebben. Het dorp heet Alma, ooit was het gereduceerd tot twee gezinnen, maar daarna werd Fundy National Park opgericht en groeide het weer. Het was er nu aardig druk maar in de winter wonen er slechts 250 mensen. We hebben wat groente en een lap vlees gekocht om op ons rooster te doen en boven ons vuurtje te barbecuen.

Toen we terug waren bij de tent hadden we echter nog maar weinig tijd. Er moest eerst een vuur gemaakt worden, en toen ook nog alles garen. Dat lukte niet, het vlees was wel gaar en erg lekker. en daarbij wat stukken paprika maakten een goed maal, de uien hebben we laten liggen voor later. Die lap vlees was waarschijnlijk slechts bedoeld voor 1 persoon, maar met zijn tweeen konden we er toch goed van eten.

Daarna wilden we namelijk nog iets gegids doen, een kanotocht. En omdat we ook nog een kano moesten huren was aangeraden er vroeg te zijn. Dus zo hadden we nog tijd om een half uurtje vrij te spelen met de kano. Met de gids zijn we bij een verlaten beverburcht geweest, deze werd nog wel gebruikt door de vorige bewoners. Namelijk wanneer de kinders op komst waren werden pa en de andere kinderen verbannen die dan voor een paar weken hun intrek namen in de oude burcht zodat moeder in alle rust kon baren. Nu echter was er een muskusrat in het zomerhuis getrokken en was de vraag wat er volgend jaar zou gebeuren in de lente. Maar goed, wezijn ook doorgevaren naar de beverburcht die nu wel in gebruik was. En dat hebben we zelf kunnen verifieren want we hebben bevers zien zwemmen en naar binnen gaan! Een stukje verderop werd druk aan een dam gebouwd, we zijn wel gaan kijken maar hebben daar helaas geen bevers in actie gezien. Ondertussen werden we trouwens nog lastig gevallen door twee lallende jonglieden in een kano die luid riepen dat het toch zooooooooo leuk was met een gids. En dat riepen ze net toen er bever voorbij kwam zwemmen, gelukkig trok die zich er weinig van aan.

Comments are closed.