08.23.07

Helaas,

Posted in Uncategorized at 19:18 by laura

Vannacht een stuk beter geslapen, ik ben nog een enkele keer wakker geworden. Vandaag stond een wat lichtere wandeling op het programma. Eigenlijk wilden we Mount Carleton zelf (waar het park naar is vernoemd) beklimmen maar dat was nogal een end rijden. En gezien de staat van de wegen besloten we een wandeling wat dichterbij te doen: Mount Bailey. Toen we op de parkeerplaats stonden beseften we dat we helaas wc papier vergeten waren, dus nog snel even langs de receptie, die vlakbij was, om daar wat mee te nemen. De tocht naar boven was prachtig: heel licht bos, bijna groen licht. Maar helaas kunnen we het niet laten zien want we waren het fototoestel vergeten. Bijna bovenaan veranderde ineens, binnen twee meter het bos van loofbos naar naaldbos. Daarna kwam een licht stuk, dat was lastig voor Erik want helaas waren we zijn hoedje vergeten. Aan het eind konden we nog een klein uitstapje maken naar de top, dat wilden we natuurlijk wel, merkwaardig genoeg was het laatste stukje naar de top (100 meter ofzo) voornamelijk bergafwaarts! Uiteindelijk waren we veel sneller boven dan verwacht, we konden het onderweg ook niet zo goed bij houden als anders omdat we helaas de kaart vergeten waren. Op de top stond nota bene een picknick tafel, daar lekker gelunchd. Was nog een hele toer om onze puddinkjes te eten omdat we helaas de lepels vergeten waren.

Op weg naar beneden waren voor een klein stukje twee mogelijkheden: één was gewoon door het bos, de ander langs een afgrond met prachtig uitzicht en dat wilden we natuurlijk wel. Eerst langs een morenenhelling omhoog (langs die afgrond dus) toen over rotsen, een klein geitenpaadje gevolgd, een kleiner geitenpaadje gevolgd, en een nog kleiner geitenpaadje gevolgd, en … je voelt hem aankomen … weg pad! Besloten dat terug gaan verstandiger was dan zelf proberen wat te vinden, dus terug over de rotsen, min of meer door de bomen en fijn een morenenhelling naar beneden. Daar kwamen we nog een stel tegen met een heel goed afgerichte hond. En gezellig pratend zijn we vervolgens met zijn allen naar beneden gelopen.

Het was een hele mooie wandeling, mooier dan gisteren, en vergeleken met gisteren een eitje.

Daarna wat in het gras liggen lezen. Daarna nog een heel klein wandelingetje gemaakt naar een waterval. Daar heb ik me erg uitgeleefd op het fotograferen van de waterval en proberen de snelheid van het water weer te geven enzo.

‘s Avonds ons beproefde recept van pastinaak en broccoli in bacon kaassaus gegeten. Alweer lekker! Daarna zoveel mogelijk ingepakt en toen bij ons kampvuur gezeten. Erik wilde er graag nog zoveel mogelijk hout doorheen jagen dus dit was meer een bosbrand dan een gezellig kampvuurtje, tot Eriks volle tevredenheid. Als hij nu ook nog van auto’s gaat houden wordt het nog eens een echte man!

Daarna vroeg naar bed om morgen vroeg weg te kunnen. Omdat ik afgelopen nacht nog net niet helemaal zonder kou heb geslapen heb ik voor vannacht ook mijn muts toegevoegd aan mijn uitdossing. Voor de insiders: die paarse met het sterretje van glittertjes voorop. Dit had ook als voordeel dat de capuchon van mijn slaaptrui beter op zijn plek bleef.

3 Comments

  1. Hanneke said,

    August 24, 2007 at 0:47

    Gelukkig waren jullie de lunch niet vergeten 🙂

  2. joost said,

    August 24, 2007 at 12:59

    Darwin vertelt van een mijnbouwkundig ingenieur die in Chili de droge bedding van een rivier volgt – stroomopwaarts – en zich op een gegeven moment realiseert dat hij een stuk gedaald is van wel 20 hoogtemeters!
    Julie hebben naar de camping zo’n 140 km straight gereden door het bos. betekent dat dat er ook geen paden zijwaarts zijn? wordt in zo’n bos niet gekapt? wordt behalve toeristisch geen gebruik gemaakt van dat bos. Is dat naald of loof en welke boomsoorten bepalen het beeld. Mos voldoet prima als vervanger van wc papier, vorige week nog (niet voor Ria natuurlijk).

  3. laura said,

    August 25, 2007 at 7:34

    Goed, daar gaat’ie:

    er zijn aardig wat zijpaden, inderdaad allemaal voor de kap. Je komt ook veel vrachtauto’s tegen beladen met hout. Maar de paden zijn erg klein.

    Voornamelijk naald met stukken enkel loofbomen. Er zijn veel bosbranden geweest in de regio (voor 1960 toen ze wachttorens opzetten) en dat zorgt ervoor dat je ineens grote wisselingen van boomsoort tegenkomt. In het park waren berucht de branden van 1923? en 1933. Als je groef in de grond kon jw nog steeds een laag houtskool tegenkomen. En er moesten ook nog bomen staan met geblakerde stukken schors.