08.14.07

Saint John

Posted in Uncategorized at 20:12 by erik

Zo, nu hebben we even tijd om wat uitgebreider te posten over hoe het er op dit moment mee staat. We staan dus in Saint John, op de camping van Rockwood Park. Omdat we weer van het eiland Grand Manan af zijn, zijn we nu ook weer per telefoon bereikbaar (op het eiland was geen netwerk); Ria zal blij zijn. (Het heeft ons daar vier dollar gekost om vanuit een telefooncel Ria’s voicemailtjes af te luisteren over hoe ze ons probeerde te bellen, erg grappig. đŸ˜‰ )

We zijn de dag begonnen met het draaien van twee wassen. Toen we alles hadden opgehangen zijn we de auto ingestapt en naar de stad gereden. Daar aangekomen gingen we eerst maar eens naar Barbour’s General Store, een volgens origineel negentiende-eeuwse stijl ingerichte general store. Helaas waren de uitgestalde waren een beetje stoffig door elkaar geplempt, waardoor het niet zoveel indruk maakte. We zagen er wel een briefje liggen dat er vanavond een walk ‘n’ talk zou plaatsvinden, een gegidste tour over een begraafplaats in de stad. Het kostte wat moeite, maar we konden twee kaartjes voor de tour krijgen, dus daar zijn we vanavond ook heen geweest.

Daarna hebben we de board walk van de stad gelopen. Elke plek van ook maar enig cultureel, historisch, milieu- of willekeurig welk ander belang heeft hier een board walk (en trouwens ook heel wat plekken zonder enig belang, maar dat is weer een ander verhaal). We zijn er nog niet helemaal uit wat precies de definitie is, maar het is in ieder geval een wandeling waarbij twee kenmerken vaak terugkomen: ten eerste staan er plaquettes (boards?) met uitleg over belangwekkends, ten tweede is het pad waar je over loopt met planken (ook boards) belegd. In dit geval ging het over verschillende aspecten van de haven van Saint John, zoals de geschiedenis en milieu-aspecten.

Daarna zijn we naar de overdekte markt gegaan. Die dateert uit de jaren 1870, vlak voor de grote brand van 1877 die twee derde van de stad hier verwoest heeft en waarbij 13000 mensen dakloos werden. Binnen vier jaar was overigens bijna alles weer herbouwd, maar niet die markt, want die was gespaard gebleven. Nou ja. Het was er erg leuk, echt een marktje, wat kun je er meer van zeggen. Oh ja, het marktje is continu in gebruik geweest sinds de bouw. Er waren met name voedsel- en prullaria-kraampjes.

Toen gingen we nog wat kriskras door de oude stad wandelen. Het is echt een binnenstad met een beetje een Europees uiterlijk hier, op de telefoon- en elektriciteitskabels na natuurlijk, want die hangen overal in beeld.

We wilden een beetje vroeg eten omdat we nog die walk ‘n’ talk op het programma hadden staan. Vandaar dat we maar weer in de stad wilden eten. We hadden een leuk adresje in de Lonely Planet opgezocht en daar zijn we gaan kijken. We konden het niet direct vinden, dus hebben we maar wat rondgevraagd. De een stuurde ons hierheen, de ander daar, maar vinden konden we het steeds niet. Tenslotte wist iemand ons te vertellen dat het restaurantje gesloten was; het was op de plek waar we gisteren geĂ¯nternet hebben. Een beetje gefrustreerd gingen we toen maar naar onze tweede keus uit de gids.

Na een lekkere Mexicaanse maaltijd was het tijd om op weg naar de (historische) begraafplaats te gaan. We hadden flink wat tijd uitgetrokken om de plek te zoeken, en dat was maar goed ook omdat we geen echt adres hadden, geen fatsoenlijke kaart en geen zin er een te kopen. Desondanks waren we een half uur voor aanvang aanwezig.

Het was een interessante bijeenkomst. Zo’n kwartiertje tevoren kwam er een auto aan. Toen hij gestopt was kwam er luide klassieke muziek uit, en twee mensen. De een bleek onze tour guide te zijn en de ander zijn lieftallige assistente, een AIO die onderzoek deed naar de houding van artsen ten opzichte van obesitas bij kinderen (maar dat had niets met haar functie vandaag te maken, hoor). De tour guide was een goed verteller die veel van de geschiedenis van de stad afwist. In de groep van zo’n 45 toeschouwers zaten verder geen toeristen, voorzover wij konden nagaan; wel plaatselijke notabelen en veel vaste klanten. Er wordt namelijk in het seizoen elke week een nieuwe tour georganiseerd door deze meneer.

De tour bestond eruit dat we bij een aantal grafstenen bleven staan en het verhaal van de onderliggende persoon te horen kregen (hoewel die er zelden ook daadwerkelijk onder lagen; de stenen zijn in de afgelopen twee eeuwen nogal door elkaar gehaald). In totaal lagen er naar schatting 8000 mensen begraven, maar er waren hooguit 200 stenen. Vroeger was de begraafplaats dan ook uitgestrekter.

Wat leuk was, is dat soms de tour guide een detail even niet meer wist. Dat mocht John, een toeschouwer die kennelijk alles wist, dan even invullen. Verder werden soms ‘special effects’ verzorgd door de assistente.

Al met al een geweldig evenement. We gingen voldaan naar de tent.

1 Comment

  1. joost said,

    August 15, 2007 at 10:52

    Hallo Lieverds,
    Het was inderdaad een beetje frustrerend dat we eindelijk weer een accespunt gevonden hadden met een goede signaalsterkte en dat we jullie niet konden bereiken maar zo gaat dat op vakantie. Hier in Tsjechie is dat nog niet zo ingeburgerd als in Canada om wireless te internetten via een accespoint.En als je ernaar vraagt weten mensen echt niet waar je het over hebt. We zitten nu in een internetcafe en kunnen wel onze eigen laptop gebruiken dus gaan we straks weer jullie proberen te bellen hopelijkmet meer resultaat en beter geluid. Wat is er weer verschrikkelijk veel te lezen, we hebben nog niet alles gelezen dat doen we straks wel op de camping. wel van die wandeling en Laura je moet toch weten dat je een kind van je vader bent, we hebben al heel wat wandelingen in het verleden gemaakt die ik niet zo verantwoord vond maar Joost erg goed voor jullie opvoeding. Dat met die wisenten in Zuid Oost-Polen was ook wel eng weet je nog.
    Dikke kus Ria en Joost