09.14.07

De Stille Oceaan

Posted in Uncategorized at 22:07 by erik

We kregen ‘s ochtends een heerlijk ontbijt. Daarna hebben we nog even een post geschreven en zijn toen gauw naar de stad gegaan. Daar wilden we een rondleiding door de stad doen, gegeven door een voormalige Londense Bobby annex geschiedenisfreak. Hij kon erg leuk vertellen en heeft ons bijvoorbeeld het idee aan de hand gedaan dat de naam Vancouver wel eens van Nederlandse afkomst zou kunnen zijn (van Koever?). Dat zoeken we in ieder geval nog eens op.

Een van de bijzondere dingen aan zijn rondleiding was dat wat hij op enig moment vertelde vaak niets te maken had met de plek in Victoria waar we op dat moment waren. Verder hebben we geleerd over de onbeschofte behandeling van de Chinezen die hierheen emigreerden en nog veel meer.

Na afloop van de rondleiding hebben we een vlugge lunch gehaald om in de auto op te eten. Die auto reed naar het Pacific Rim National Park en wij ook. Het park beslaat een stukje van de Stille-Oceaan-kust van Vancouver Island, zoals de naam al zegt, en bevat een stukje regenwoud (‘temperate rainforest’, dus geen tropisch regenwoud) en een aantal andere prachtige stukken natuur.

We reden eerst naar het dorpje Ucluelet. Daar wilden we informeren naar de mogelijkheid om in een bootje walvissen te gaan kijken. We hadden dat natuurlijk al een keer gedaan op Grand Manan, en daarvoor in Genua, maar daar zijn geen orca’s te vinden en hier wel. Iemand had ons verteld dat orca’s erg speels zijn en gerust volledig uit het water springen als je ze aan het bekijken bent. We hebben twee aanbieders van zulke boottochtjes gezien en er eentje uitgekozen die met een soort speedboot vaart (Engels: zodiac vessel); dat heeft het voordeel dat je veel zee kunt bekijken in korte tijd en dus een grote kans hebt iets interessants tegen te komen. We moeten ons morgen om half negen melden.

Vervolgens reden we door naar de camping in het park, zo’n 20 km van Ucluelet. Het is uiteraard midden in ‘bear country’, berenland, en overigens ook in poema- en wolvenland, en we hebben weer een plek waar je je auto niet naast de tent kunt rijden. Maar gelukkig is de parkeerplaats dit keer maar 50 m van de tent verwijderd.

De plek zelf is echt betoverend. De tent staat tussen verwrongen, knarrige, bemoste boomstronken van een kleine twee meter hoog en breed.

Toen we de tent hadden opgezet en hadden gegeten was het op een haartje na donker, maar we wilden nog even echt de Stille Oceaan zien. Dus gewapend met een zaklamp trokken de helden van dit verhaal strandwaarts. We hadden veel sterker dan alle eerdere keren het gevoel dat zich achter elke boom wel een beer kon verschuilen, vanwege de afgelegenheid, de duistere bebossing en natuurlijk het feit dat het nacht aan het worden was. Dus toen we, na zo’n 300 m door het bos, bij het strand aankwamen waren we blij dat we er waren en toen we weer op de camping stonden voelden we ons pas weer op zekere grond.

We hebben nog een uurtje gekletst met een echtpaar uit het onderwijs en toen was het bedtijd.

2 Comments

  1. Ria said,

    September 15, 2007 at 4:11

    Dit vind ik geen fijne wandelingen, poema’s en wolven zijn ook gevaarlijke dieren. Toch wel de hele tijd geklapt, geroepen en met bellen gerinkeld hoop ik.
    Een bezorgde moeder

  2. joost said,

    September 15, 2007 at 14:56

    even wat geschiedenis dan: Vancouver heeft zijn naam inderdaad uit NL en wel uit “Van Coevorden”.