09.10.07

Hoge appelsap

Posted in Uncategorized at 12:17 by erik

Vandaag wilden we een wandeling boven de boomgrens gaan maken, want dat hadden we in Jasper nog niet gedaan en het hoort er toch een beetje bij. Er gaan hier liften naar boven en weer naar beneden, dus dat hoefde niet zo’n heel ingewikkelde onderneming te worden.

We hadden gisteren al een route uitgezocht en gingen vanmorgen na wat aantutten op de camping op pad. We kochten een liftpas (voor wel twintig euro p.p. voor een keer op en neer) en een nieuwe hoed voor mij (mijn vissershoedje is kwijt) en gingen naar boven. We zouden van de top van de eerste lift naar de top van de tweede lift lopen. Laura had echter wat last van haar benen en we besloten een kortere route te nemen.

We hebben onderweg veel roze plekken op de sneeuw gezien, dit is zogenaamde Watermelon snow. Het is een alg die leeft van smeltende sneeuw en zonlicht, deze alg is roze. Je moet deze sneeuw dus niet gebruiken om drinkwater te maken, daar schijn je erg ziek van te worden.

Langs de route lag een theehuis waar we voor bijna niks een heerlijke warme appelsap met kaneel kregen. Boven aangekomen hebben we een nog even gekletst met een soort opzichter annex vraagbaak over de komende Winterspelen (formeel in Vancouver, in de praktijk vooral hier in Whistler). Alle voorbereidingen zullen dit najaar al klaar zijn, volgens hem, en we hebben even een blik geworpen op de heren- en de dames-afdaling.


Toen we weer beneden waren zijn we even blijven kijken bij het downhill-fietsen. De meeste liftgebruikers waren namelijk fietsers. Die namen dus de lift naar boven en gingen dan over de skipistes naar beneden. Erg spectaculair; er waren ook schansjes en zo ingebouwd, die in de winter neem ik aan door de skiëers gebruikt worden. Toen we een uurtje ofzo gekeken hadden zijn we op een terrasje wat gaan drinken en daarna naar de tent om te koken en eten.

‘s Avonds zijn we weer teruggegaan naar het dorp om even een café te zoeken met wireless internetverbinding. Dat bleek echter niet mee te vallen. De Blenz was het enige café waar dat gratis kon en we hebben slechte ervaring met niet-gratis verbindingen, dus we wilden daarheen. De verbinding bleek echter niet te werken en na minimale inspanning van het personeel daar nog steeds niet. Ze waren ook niet bereid echt te proberen iets eraan te doen. En ze verkochten ook nog eens vieze thee.

We waren dus vrij vroeg weer terug bij de tent en hebben daar nog lekker een paar uur gelezen.

6 Comments

  1. Wmijn said,

    September 12, 2007 at 2:10

    Warme appelsap met kaneel, hmmm, dat klinkt erg lekker. In de winter ook maar eens maken :9 Is dat met een stokje of met kaneelpoeder?
    Downhillen is echt belachelijk. Volgens mij moet er dan echt een steekje bij je los zitten als je dat doet 😀 (En als het niet al los zit, dan gebeurt dat volgens mij automatisch na een paar keer onderuit gaan…). Ik hou het bij mountainbiken, da’s al heftig genoeg imo.

  2. Ria said,

    September 13, 2007 at 14:18

    Heeft Jobje op de foto op het heerlijke zonnige terras een feesthoedje op? Of is dit de nieuwe zonnehoed? Zijn hoofd lijkt een beetje groot voor de hoed.

  3. laura said,

    September 14, 2007 at 21:02

    Bij dat downhillen: ze zijn wel zo vriendelijk geweest er geen beton onder te leggen!

    Tja, het was zijn nieuwe hoed, de keuze was niet erg groot. De keuze was: baseball caps of babyhoedjes of dit soort hoeden al was daarvoor de doelgroep waarschijnlijk vrouw.
    Maar inmiddels hebben we zijn vissershoedje weer gevonden. Wachten wel hartstochtelijk op wat reserve 😉

  4. Wmijn said,

    September 17, 2007 at 7:12

    “laura said,

    Bij dat downhillen: ze zijn wel zo vriendelijk geweest er geen beton onder te leggen!”

    Tsss!! Die is onder de gordel!

  5. uschi said,

    September 22, 2007 at 9:46

    Nog nooit watermelon-snow gezien of ervan gehoord, wat vreemd!

  6. erik said,

    September 22, 2007 at 21:02

    Ja, ik vond het ook verrassend dat ik het nog nooit was tegengekomen, we hebben het hier in Canada al drie keer of zo gezien.