09.14.07

Ik zag twee beren…

Posted in Uncategorized at 22:29 by laura

Vanochtend vroeg opgestaan, want we moesten om 8:30 in Ucluelet zijn.Daar aangekomen werden we in grote rode regenpakken gehesen (die tevens als reddingsvest dienen) en gingen we op een open rubberboot. Daarmee zouden we drie uur varen om diverse dieren te gaan zien, hopelijk.

Toen we de haven uit voeren hadden we al beet: een beer. Helaas liep deze de bosjes in terwijl we bezig waren te naderen. Echter, een stuk verderop aan het strand zat al de aflossing. De nieuwe beer vond het prima dat we een stukje verderop aan het strand bleven liggen. Hij was langzaam op weg naar onze kant en onze aanwezigheid hinderde hem in het geheel niet. Het was laag tij en de beer was druk bezig stenen om te draaien om te zien of zich daar wat eetbaars onder verschool. Een tiental volgels zat er naast om ook nog wat eetbaars mee te pikken.

Vervolgens op weg naar waterwezens, we waren op weg naar een plaats waar vaak bultrug walvissen waren. Maar onderweg kregen we door dat er ergens een orca gespot was. De aanwezige boot zou wachten en hem in het oog houden tot wij ook gearriveerd waren. De orca was solitair, wat ze meestal niet zijn maar deze was al heel vaak alleen gespot. Na een keer of vijf ademhalen dook het dier enkele minuten waardoor we hem kwijt waren. We waren in een gebied dat Broken Islands heet en bestaat uit zo’n honderd eilandjes, het was dus niet altijd duidelijk waar de orca heen zwom. We konden hem na enig zoeken echter een paar keer weer terug vinden en hebben er dus veel van gezien. Helaas geen capriolen.

Toen was het tijd om naar een zeeleeuwenkolonie te gaan kijken. Erg leuk, erg lawaaiig ook. Er waren twee soorten, de mannetjes van de ene soort maakte een soort blaffend geluid, van de andere maakte het mannetje meer een soort leeuwengrom. Al met al een kakofonie van uitslovende mannetjeszeeleeuwen. Een sprong nog een heel eind uit het water.

Omdat we al zoveel tijd hadden gekeken naar de orca gingen we niet meer op zoek naar een bultrug. Maar gelukkig voor ons kwamen er twee ons opzoeken. Dus toen ook daar nog aardig wat tijd doorgebracht, het was een moeder met kalf. De kapitein heeft van beide een foto kunnen nemen waarmee het dier geidentificeerd kan worden. Uiteindelijk bijna 3.5 uur op het water geweest en het was echt super!

Daarna wilden we nog wat wandelen in het park. Al de wandelingen hier zijn kort en we hebben er drie uitgezocht. Eerst een wandeling van 2,5 km heen (je moet dezelfde weg terug) van een strand naar een ander. Langs de wandeling wordt informatie gegeven over de Indianenvolken die hier leven. De wandeling was erg mooi, een heel oud bos met heel veel onderbegroeiing. En natuurlijk prachtige doorkijkjes naar zee.

 

Aan het eind op het strand een beetje gegeten. Toen we net op de terugweg waren, zagen we een pootafdruk waarvan wij dachten dat het wel eens van een puma kon zijn. Op een van de borden aan de route stonden voorbeelden van pootafdrukken, na vergelijken dachten we nog steeds dat het puma was. Terug aan het beginpunt van de wandeling was een informatiecentrum. En ook daar achtte de parkbeheerden het zeer aannemelijk dat het een puma was! En bovendien een hele verse afdruk!

Tot slot nog een kleine wandeling gedaan (kleine km) over een moeras. Dit was een heel merkwaardig en behoorlijk leeg terrein. Het mos waar het pad op was gelegd was meters hoog en was aan de onderkant aan het vervenen. Het mos bovenop leefde en scheidde een zuur af, daar kan bijna niets op groeien en bovendien kunnen bacterien en schimmels er niets mee zodat de lagen eronder niet vergaan. Er kunnen dus enkel zuurminnende planten leven, en dat wat er leeft blijft klein en is vaak vergroeid, de kleine boompjes van de foto hieronder kunnen best 150 jaar oud zijn. Hier kwamen ook mini vleesetende plantjes voor.

Een rustige avond gehad daarna, gekookt (aardappel-bleekselderij salade met goudse(!) kaas), gegeten en we wilden nog een rondje over de camping lopen. Daarbij kwamen we op de parkeerplaats een stel tegen die net binnenkwamen. Het kantoor was dicht dus ze hadden niet kunnen inchecken, bovendien waren alle reguliere plekken vol, er waren enkel nog ‘walk in’ plekken. En op zich durfden ze er wel zo te gaan staan en in de morgen in te schrijven, maar ze waren enigszins afgeschrokken door het feit dat deze camping geen douches heeft, je op de ‘walk in’ plekken geen vuur mag stoken, en de plekken erg donker zijn en in het bos liggen. Maar ze vroegen toch waar ze dan in moesten met de auto, we dachten dat ze een grapje maken, maar het kwartje moest echt nog vallen: ‘walk in’ betekend dat je je auto er niet op mag rijden, niet eens voor in- en uitladen. Terwijl ze deze klap nog aan het verwerken waren begonnen wij aan ons wandelingetje, we verwachten ze niet terug te zien (we hebben de ‘drive in’ plekken gezien, ze waren zo groot dat je bijna onze kelder erin kwijt kunt!). Maar zowaar, we hebben nu buren.

4 Comments

  1. Ria said,

    September 15, 2007 at 4:14

    Dag lieverds,
    Wat een prachtige foto’s volgens mij heeft dit bos model gestaan voor myst.
    En wat een hoop dieren hebben jullie gezien, je kunt er de hal mee volhangen, jullie hebben ze echt van heel dichtbij kunnen zien.
    Kus Ria

  2. Elger said,

    September 16, 2007 at 6:58

    Dag beide,

    Opzeggen die baan, koop een telelens en wordt natuurfotograaf.

    Die fotos zien er super uit!

    Veel plezier nog!

    groet,
    Elger

  3. uschi said,

    September 22, 2007 at 5:33

    Wat ontzettend spannend, de verse puma-spoor!
    En van de beer ben ik ademloos, ik stel voor een serie van 3 berenfotos, nr 6, 11 en 12
    nr 40 en 42 lijkt me klasse voor de keukenmuur en de orca 21 in de badkamer boven de badkuip, ha, zwemmen met orca’s!

  4. erik said,

    September 22, 2007 at 20:57

    Ha, het idee van boven de badkuip spreekt me erg aan! Maar misschien kies ik liever voor wat zeeleeuwen daar… 🙂