09.07.07

Jasper doet zijn best

Posted in Uncategorized at 22:00 by laura

Vandaag (zondag 2 september) de laatste grote etappe voor we echt ergens een poos blijven: Saskatoon naar Jasper National Park.

We lieten al snel Saskatchewan achter ons en kwamen in Alberta. Waar Saskatchewan een behoorlijk afwisselend prairie landschap heeft is dat van Alberta inderdaad wel saai. Lange rechte wegen met daarlangs eindeloze graanvelden (waar al dan geen gewas op staat). Maar nu weten we ook hoe dat eruit ziet en eigenlijk hadden we geen van beiden last van de saaiheid. We zijn inmiddels gewend lange stukken te rijden en in dat ritme te blijven.

We hebben flink doorgereden omdat we niet te laat in Jasper wilden zijn om daar nog uitgebreid langs het VVV te gaan. Rond 16:30 reden we het Jasper National Park in, nog geen tien meter verder stond een kudde berggeitachtigen rustig, zowat midden op de weg, fotogeniek te wezen. We kwamen uiteindelijk rond 17:00 aan in het dorp Jasper, en het VVV was nog tot 19:00 open. Eerst informatie gevraagd voor een tweedaagse wandeling, de keus was ietwat beperkt dus genomen wat er was. De weersverwachting maakte ons duidelijk dat we het beste gelijk de dag erop konden beginnen. Dat betekende dat we ook een hotel op moesten zoeken omdat we anders ‘s morgens niet op tijd weg kunnen.

Maar… uiteraard is de eerste maandag van September (net als die van Juli en die van Augustus) een algemene vrije dag. Ik ving al op dat ze voor de campings al begonnen waren aan de ‘overflow campsites’. Dus een hotel was eerste prioriteit. De man die ons daarbij hielp wees er een uit het boekje aan, die had dus misschien nog wat en na 1 telefoontje was het al gepiept, sneu voor de mensen die het aan de andere kant van de ruimte zelf aan het proberen waren en duidelijk hier en daar nul op rekest kregen.

Eerst ingecheckt bij het hotel. We hadden echter al eten gekocht dus we wilden wel zelf koken. Daarom afgereist naar een picknick plek. Na wat zoeken haden we een leuke gevonden, aan een meer. Daar dus lekker pasta met rode saus gekookt. Nog een klein stukje langs het meer gewandeld en toen richting hotel.

Op het moment dat we het weggetje van het hotel indraaiden stak een elk (erg groot hert, NL: Wapiti) de weg over, hij moest duidelijk dezelfde kant op als wij. Een uitgelezen kans dus om het beest uitgebreid te bekijken. Iemand anders die hetzelfde deed wees ons nog op een vrouwtje met jong dat verderop net de bosjes in verdween.

Het hotel heeft de zachtste bedden ooit.

We zijn nu al erg tevreden over het park, het voldoet duidelijk aan onze wensen.

1 Comment

  1. Ria said,

    September 8, 2007 at 5:09

    Ho,ho,ho, nog even over die kerstbal, ik zie dat Laura er al een heeft maar Hen ik neem er zeker ook nog een voor je mee.