09.12.07

Mini-avonturen

Posted in Uncategorized at 9:56 by erik

Vanmorgen, dinsdag 11 september, hebben we de tent weer ingepakt en zijn we Victoria ingereden om die stad wat te verkennen. We hadden een aantal dingen op het programma staan die we hier wilden doen. Eerst naar de VVV.

Toen we de spullen wilden inpakken die we vandaag mee wilden hebben konden we het fototoestel niet vinden. Dat was akelig, want we wisten vrij zeker dat hij daadwerkelijk niet in de auto was omdat we net de tent hadden ingepakt, en dan wordt de auto uitgemest. Even narekenend bedachten we dat de laatste keer dat we het toestel nog wel hadden, gisteravond op de veerpont was. Dus ik belde de rederij of er toevallig een fototoestel gevonden was. Na een paar (voor mij) zenuwslopende minuten werd ik teruggebeld dat er inderdaad zo iets gevonden was en of ik het ding kon beschrijven. Dat kon ik natuurlijk prima. Een hele opluchting!

Het toestel lag nu weer aan wal, maar ze waren zelfs bereid het mee te sturen naar Victoria, alwaar het rond 14:00 zou aankomen. Dus nu eerst de stad in. Jullie zullen begrijpen dat er geen foto’s hiervan zijn.

We gingen eerst naar het Royal British Columbia Museum. Daar zou een interessante permanente tentoonstelling over First Nations te vinden zijn. Er bleek een gegidste wandeling door die afdeling te worden gegeven om 13:00, dus we hadden nog anderhalf uur over om de rest van het museum te zien. Het eerste dat we tegenkwamen was een (tijdelijke) tentoonstelling over de Titanic, die ons allebeiĀ  erg aansprak. Het bleek een geweldige tentoonstelling te zijn, die je echt meenam in het gevoel van die tijd, van de bouwers van het schip, het personeel, en de verschillende klassen van gasten. Je beleefde het echt persoonlijk: van het idee voor het bouwen van zo’n schip, tot het daadwerkelijke bouwen, dan krijg je een ticket met daarop je persoonlijke situatie voor de reis en je scheept in. Je kon replica’s van een derde- en een eersteklas hut zien, het servies waarvan gegeten werd, heel veel opgedoken kleinigheden en vooral veel persoonlijke verhalen van reizigers die het al dan niet overleefd hadden.

Weer een zaal verder was het nacht en was informatie over de ijsberg, en daarna ging het over de ondergang van het schip. Toen was het bijna 13:00 en we waren precies aan het einde van de Titanic-tentoonstelling. Tijd om ons bij de gids te melden.

De First Nations tentoonstelling was inderdaad heel goed. Erg veel geleerd over het doen en laten van de verschillende stammen en de verschillen tussen de levenswijzen van bijvoorbeeld de kustbewoners en degenen die in het binnenland leefden. Na afloop hebben we nog even een blik geworpen op de opgezette mammoet in de prehistorie-afdeling en zijn we vertrokken. Echt een heel mooi museum, als we een beetje in de buurt zouden wonen hadden we direct een jaarabonnement gekocht.

Toen was het tijd voor een high tea bij een van de hotels hier in de stad. Victoria geldt als zo’n beetje de meest Britse stad van Noord-Amerika en de high tea is beroemd. We hadden eigenlijk wel naar het Empress hotel gewild, maar twee weken tevoren reserveren en vijftig dollar p.p. vonden we een beetje overdreven. Dus naar een andere aanrader uit de Lonely Planet, de Gatsby Mansion.

Het was echt geweldig. We kozen een soort thee en kregen toen een bord heerlijk vers fruit. Daarna ieder twee sconetjes met aardbeiencompote en clotted cream (dus geen slagroom). Toen de echte maaltijd: vier minisandwichjes in verschillende smaken met een plukje sla. Tot slot het dessert, bestaande uit een glaasje chocolademousse en drie ministukjes gebak. Dit viergangendiner kostte $25 per persoon, niet gek he!

We zijn toen toch nog naar het Empress gegaan voor Miniature World, een soort Madurodam volgens de beschrijving. Eerst hebben we de prachtige tuin van het Empress zelf overigens nog bewonderd. Miniature World was erg grappig: het bestond uit een groot aantal vitrines gevuld met miniatuurscenes. Het was heel thematisch: eerst een science fiction gang, daarna historische taferelen, dan uitgebeelde sprookjes en zo verder.

Inmiddels was het een uur of zes en tijd om de camera op te halen. Daarvoor moesten we dertig kilometer rijden naar de terminal en even wachten tot hij opgevist was. We hadden inmiddels besloten nog een dag in Victoria te blijven omdat we vanochtend het een en ander gemist hadden door de consternatie over de camera. Toen we weer terug waren in Victoria was het acht uur, we hadden nog niet gegeten en eigenlijk niet genoeg eten bij ons, we waren doodop en hadden ook niet zo’n zin nu weer de tent in het donker op te zetten op dezelfde plek waar we hem vanochtend hadden afgebroken. Dus zijn we uit eten gegaan (voor een tientje per persoon) en hebben we een heerlijke bed and breakfast opgezocht, waar we nog tot laat aan het internet hebben gezeten.

4 Comments

  1. Ria said,

    September 13, 2007 at 14:25

    Die lonely planet is wel een bron van info zeg en brengt jullie steeds weer naar verrassende plekjes. Fijn dat de camara weer terecht is, eerlijke mensen daar!
    Kus Ria

  2. laura said,

    September 14, 2007 at 21:03

    Lonely planets zijn heel erg goed. En bovendien sluit het aan bij wat we leuk vinden, enkel de art-dingen slaan we vaak over.

  3. uschi said,

    September 22, 2007 at 5:06

    Gefeliciteerd met het terugvinden van de camera, dat mocht wel met zo’n feestelijke high tea gevierd worden! “:)” ( lijkt ook niet op een smiler, he?)

  4. erik said,

    September 22, 2007 at 20:56

    Ja. Over de smiley: er moeten in ieder geval spaties omheen in plaats van aanhalingstekens. Dan werkt het denk ik wel.