09.07.07

Zwarte kers op taart

Posted in Uncategorized at 22:42 by laura

Afgelopen nacht dus matig geslapen, eerst problemen met de hitte. En natuurlijk veel mensen op zo’n zaal (hoewel er 20 op konden) en bovendien stonden die twee mannen om 6:00 op. Toen wij om 7:30 opstonden zaten ze echter nog beneden, ze waren voor niets zo vroeg opgestaan en zaten sinds die tijd al mistroostig in de regen te staren.

We hebben dus op ons gemakje ontbeten omdat wij natuurlijk ook niet erg veel zin hadden door de regen te lopen. Maar na een uur werd het beter en toen we wilden vertrekken was het net praktisch droog. We vertrokken tegelijk met de drie vrouwen die nu de korte route naar het dal zouden nemen. Wij namen nu de lange route (22 km) die zij op de heenweg hadden genomen. Die lange route voerde eerst richting twee grote meren. Omdat het daar heel open terrein was konden we het beer-roepen achterwege laten en hopen dat we wat wild zouden zien. Dat veiligheids-beer-roepen en wild proberen te zien werkt elkaar toch enigszins tegen. Daar waar twee dagen terug iedereen minimaal 1 caribou zag, zagen wij nu natuurlijk niets. Het was er wel heel, heel erg nat. Dus lastig lopen. Op een gegeven moment zo erg dat we wandelen op deze manier eigenlijk gewoon niet leuk vonden. Je moest steeds op de grond letten, kon dus nauwelijks om je heen kijken en dan nog kon je maar net een pad vinden waarbij je droge voeten hield, of net niet.

Daarna gingen we een stuk omhoog en was het pad over het algemeen beter. Er mochten hier echter ook paarden komen en die hadden het pad hier en daar aardig tot modderpoel vertrapt. Al met al was het pad van vandaag stukken slechter dan dat van gisteren. Wel heel erg mooi uitzicht. Daarnaast ook vervelend weer, jas uit want veel te warm, jas aan want toch weer regen enz. Ik vond de wandeling wel mooier en afwisselender dan de dag ervoor. Op de helft kwamen de wandelingen ongeveer weer bij elkaar en vanaf daar liepen we hetzelfde als de dag ervoor (maar dan natuurlijk omgekeerd). Dus nu de laatste paar km geleidelijk omhoog. Dit keer dus weer stijgen op het eind terwijl je toch wat kilometers in de benen hebt. Dat betekent dat je het laatste stuk echt sjokt, we ervoeren het veel zwaarder dan de dag ervoor.

Erik keek 1200 meter voor het eind toch nog even over de morenenhelling naast ons omhoog. En daar stond ons toetje van de dag, hij stond namelijk oog in oog (nu ja, zo’n 70 meter verderop) met een zwarte beer! Die ons met milde interesse aankeek. Snel een foto en ons toen uit de voeten gemaakt. Het hielp duidelijk om de laatste loodjes te dragen.

In de auto op weg naar het dorp een beetje uitgeblazen. En besloten dat het niet heel handig was nog een camping te boeken, onze tent op te zetten en te koken. Dat gezien het feit dat lopen ons niet heel erg goed meer afging en we geen bad in de tent hebben. Dus in het VVV wat hotels gebeld, nu het laatste lange weekend over is en alle kinderen weer naar school is het .. eigenlijk helemaal niet rustig! Dus na een paar keer ghoord te hebben dat alles vol is maar weer gebeld naar degene van twee nachten geleden. Daar was nog wel een plaatsje. Goed gegeten bij Evil Dave en richting hotel.

Te moe om te wassen hebben we een halfuurtje in bad geweekt en de spieren wat verwarmd en toen maar eens vroeg naar bed.

4 Comments

  1. Ria said,

    September 8, 2007 at 5:25

    Geweldig die beer, als ik dit allemaal zo lees, denk ik wat doe ik hier.

  2. uschi said,

    September 8, 2007 at 12:25

    Waau da waren jullie best dicht bij! Of heb je nog flink gezoemd, Erik?
    Worden er nu geen beren-belletjes meer aangeraden, die je om je been bind en die lawaai maken? Wij vonden die toen in Amerika ook belachelijk, maar altijd roepen deden we ook niet. Dorchen stelt voor, dat jullie in toekomst zingen.
    we genieten net samen van jullie: wat een prachtige landschappen!

  3. erik said,

    September 10, 2007 at 12:19

    Veel mensen lopen met berenbellen, maar volgens de parkwacht die wij vroegen zijn die lang niet luid genoeg. Dus je moet, moet, moet roepen. Of zingen. Maar dat laatste kost nogal veel adem als je een berg op aan het lopen bent…

  4. Hanneke said,

    September 10, 2007 at 12:39

    Mijn ouders hadden ook een beren-spray, een soort enorme pepperspray… Maar dat is denk ik alleen voor als het roepen niet geholpen heeft…