04.23.08

Hiking and biking

Posted in Uncategorized at 20:59 by erik

Ons laatste weekend was wederom erg actief. Maar het is plotseling zomer geworden (de hele week rond de 22 graden enzo) dus daar moesten we gebruik van maken.

Het weekend begon met een Maplesoft feest op vrijdagavond, Maplesoft bestaat dit jaar namelijk 20 jaar als bedrijf en dat moest gevierd worden. Zoals dat bij Maplesoft gaat was het goed geregeld en een goed feestje. Veel gedanst en goed voedsel (het voedsel zou enkel hapjes zijn en geen diner maar werd in de wandelgangen al omschreven als snack-achtige dingetjes in volledige-maaltijd-achtige hoeveelheden).

Zaterdag wilden we graag gaan wandelen, het weer beloofde veel goeds: veel zonneschijn, geen regen en 24 graden. ‘s Ochtends naar Austin gereden en daar nog even bekeken wat we wilden lopen. We besloten een stuk Bruce Trail te lopen met een paar zijpaden zodat we niet op en neer hoefden maar een rondje konden lopen. De Bruce Trail loopt langs het Niagara Escarpment van Niagara tot Tobermory, ruim 600km. Ooit, in de ijstijd, lag hier een gletsjer en het Niagara Escarpment markeert de rand van die gletsjer, en er is dus een duidelijk plateau te zien waar de gletsjer niets heeft uitgeschuurd, en ineens loop je fors omlaag het gletsjer dal in. Het was een uurtje rijden maar even na 12:00 waren we dan toch aan het wandelen. Het was echt prachtig: overal ontluikende bloemen. Bijna geen mens te zien en een prachtig onderhouden pad. Alles door het bos met hier en daar een beekje.

We hebben heerlijk gewandeld en vooral ook veel gelachen, voelde echt als een dagje uit. Om 18:30 waren we wel ongeveer uitgelopen. Ik een beetje verbrand maar niet erg. Toen snel terug naar Waterloo want we zouden om 20:00 gaan eten samen met Jürgen en Sheila en we hadden duidelijk nog wel behoefte aan een douche voor het eten. We waren maar 10 minuten te laat. Wel duidelijk allemaal een beetje bekaf.

Maar zondag stond er nog meer actiefs op het programma: we zouden een fietstocht gaan maken. Jürgen had het georganiseerd, we waren met zijn zessen: Jürgen, Sheila, John, Jennifer en wij. Jürgen heeft een supermooie ligfiets maar kan er helaas zelf niet meer op fietsen en hij had aangeboden dat Erik erop zou fietsen. Erik had zaterdagavond al even geprobeerd op de parkeerplaats, dat ging niet slecht en had hem daarna naar huis gefietst. Het was allemaal nog wel een beetje lastig maar gelukkig hadden we geen racegroepje. Het zou een tocht van 60km worden, eerst op weg naar de Kissing Bridge Trail, dan de trail zelf, en daarna terug fietsen. In het begin waren er een aantal pittige heuvels. De laatste daarvan leek wel verticaal te gaan. John pufte vooruit en fietste omhoog, net voor mij was Jürgen al over de weg aan het zigzaggen zodat de helling iets minder steil was. Maar langzaam pufte ik hem voorbij en fietste omhoog. Bovenaan plofte ik naast John in het gras en was nogal verbaasd achter mij iedereen te zien lopen. Was ik wel trots op hoor dat ik het wel kon fietsen!

Eigenlijk zou het die middag gaan regenen, die regen kwam nooit, de zon was fel en heet. Mij was halverwege de tocht ijs beloofd. We kwamen door verschillende kleine dorpjes, maar in het achterland van Waterloo wonen veel Mennonieten en algemeen behoorlijk veel mensen met een forse christelijke achtergrond. We vonden dus twee ijsjeszaken die dicht waren en eentje die geen ijsjes meer maar alleen maar vogelvoer verkocht. Uiteindlijk hebben we helemaal aan het eind van de tocht in Waterloo zelf een ijsje gegeten.

Erik had zich op de normale manier ingesmeerd voor een fietstocht. Maar had daarbij even het punt vergeten dat op een ligfiets je benen een stuk meer in de zon zitten dan op een gewone fiets. Dus zijn benen zijn ontzettend verbrand en heel pijnlijk. Ik ben ook behoorlijk verbrand maar dat was meer omdat ik weer eens niet genoeg aandacht had om mijzelf vaak genoeg in te smeren.

We hebben heerlijk gefietst, uiteindelijk 6,5 uur van huis geweest. Al met al een heerlijk weekend, jammer van al dat verbranden en ook een beetje helaas van de tuin die eigenlijk op het programma stond, maar ja, prioriteiten he.

3 Comments

  1. silvia said,

    April 24, 2008 at 12:39

    Ik wil ook een baan waarbij ik me in het weekend niet schuldig hoef te voelen dat ik niet werk…!! (of geen baan…., maar daar denk jij vast anders over inmiddels, Laura)

  2. Wmijn said,

    April 24, 2008 at 14:58

    Wat leuk dat er Scilla’s in het wild groeien. Die zie je hier alleen maar in de tuin staan.

    Verbranden is kløte. De zon is hier ook al aardig actief, dus met echt naar buiten gaan wordt het ook weer oppassen. Maar goed dat ik nog veel werk binnen moet doen… :\

    ‘t Zijn die Nederlandse fietsbenen van je die ervoor zorgde dat je wel naar boven kwam. Goed bezig!

  3. Ria said,

    April 27, 2008 at 13:18

    Toch hier ook nog maar even schrijven. Nu er geen sneeuw meer geschept hoeft te worden aan een nieuwe workout begonnen. Heerlijk zo’n doe weekend buiten. Wat me opvalt en ik weet dat het een week geleden is dat de foto’s gemaakt zijn maar, dat het bij ons misschien nog niet zo warm is geweest maar wel bijna helemaal groen hier.