06.01.08

Algonquin 1

Posted in Uncategorized at 16:31 by laura

Dinsdag 13 mei zijn Hanneke, Bas en ik vertrokken naar Algonquin Provincial Park. We hadden een camping gereserveerd in het noorden van het park, al met al 6,5 uur rijden, bijna pal naar het noorden. Van een collega van Erik hadden we een kano geleend dus met die op het dak gebonden hebben wij de reis aanvaard.

We hadden een voorspoedige reis, erg warm ook. ‘s Avonds de tent van Karen opgezet en ons potje gekookt. Uiteraard hoort bij een Canadees kampeeravontuur ook een kampvuur. Dus hout gehaald in Brent Business District (Brent is het dorp waar de camping bij staat) en uiteraard firestarter, dat maakt het geheel een stuk gemakkelijker. En na een (flink) poosje hadden we een lekker knapperend vuurtje. ‘s Avonds alles wat interessant rook: voedsel, tandpasta deodorant etc in de auto opgeborgen tegen de beren en niet te laat naar bed gegaan.

Prima geslapen, beetje koud af en toe.

We wilden vandaag beginnen aan een tweedaagse kanotocht. Dus spullen gepakt, kano naar het water gedragen (dat ding is echt loeizwaar) alles ingeladen en op weg. Nu was het weer helaas niet erg goed: erg winderig en regen op komst. De golven samen met het feit dat de kano erg zwaar beladen was leidden al snel tot de conclusie dat het niet een slim plan was. Dus terug naar de kant en een kano bij gaan huren wederom in het business district. Daar vonden ze kanoen in dit weer eigenlijk sowieso niet een slim plan. Dus de tocht een dag uitgesteld, alles terug naar de tent gebracht en gaan wandelen.

Nu is Brent eigenlijk meer een grote bootaanlegplaats en niets meer. Je kunt er geen fietsen huren en de enige wandeling is 2km lang. Maar goed, dan die maar. (We hadden wel naar een ander deel van Algonquin gewild maar vanwege de nationale vrije dag maandag 19 mei waren alle andere campings al volgeboekt.) Die wandeling was op zich wel erg leuk, enkele miljoenen jaren geleden is er een enorme meteoriet ingeslagen waar nu nog een goed zichtbare krater van over is, daar voerde de wandeling, met informatieborden, doorheen. Enkel het eerste stuk was een beetje lastig: het pad stond nogal onder water.

Daarna nog een stuk langs het meer gelopen waar we aan kamperen.

Wederom goed geslapen, enkel Bas werd wakker gehouden door de beer. Hanneke en ik hebben niets gemerkt en Bas had dat wijselijk zo gelaten. Maar ‘s ochtends inderdaad een mooie pootafdruk van de beer op de achterklep van de auto, helaas komt het op de auto minder goed over. ‘s Ochtends gehoord dat de beer gevangen was.

Donderdag poging 2 om te gaan kanoen. Het weer ziet er in ieder geval veel beter uit. In Brent een lichtere aluminium kano gehuurd met beter drijfvermogen, wederom alles ingeladen enop weg, ongeveer 12:00 waren we echt op weg. Het was niet erg warm maar wel heel erg zonnig. Heerlijk gepeddeld, wel wind tegen. We hadden een goede kaart bij ons en een route uitgezocht met aan het eind 3 portages (boot dragen over een pad naar het volgende meer). De eerste was kort, en goed te doen, de tweede idem. Maar de derde viel tegen, bijna een kilometer lang. Het idee is dan dat je de boot op zijn kop op je schouders neemt, maar dat is erg zwaar en oncomfortabel. Bas en ik hebben het eerste deel de boot met zijn twee├źn gedragen maar het probleem is dat je aan de voorkant geen grip hebt. Halverwege vonden we een manier waarbij Hanneke en ik aan de voorkant de boot samen droegen en Bas achteraan in zijn eentje. Dit hield wel in dat we alles twee keer moesten lopen: eerst met de bagage, daarna de boot. Maar uiteindelijk viel het mee.

Toen nog een klein stukje paddelen en toen rond 19:00 bij een camping (1-tents) aangelegd. We hebben de hele dag slechts twee andere mensen gezien. ‘s Avonds een kampvuurtje gemaakt en stevige pasta gemaakt, met veel bacon. Gebakken bacon ruikt lekker, beren houden blijkbaar ook van gebakken bacon, dus wederom beerbezoek. We hebben de beer niet echt gezien maar er was duidelijk iets groots boompjes aan het omduwen en bezig onze richting op te komen. Nu hadden wij niet erg veel behoefte het dier van dichterbij te zien. Dus door middel van veel lawaai hebben we dat geprobeerd duidelijk te maken. De rest van de avond geen bezoek gehad. We voor de zekerheid erg hard gezongen (het galmde heel fijn om ons heen).

Prima geslapen, rustig aan opgestaan, alles weer ingepakt, de schouders wat losgemaakt en weer op weg. Eerst maar eens wat verder gevaren over het meer waar we aan gecampeerd hadden, erg mooi zo in de ochtend. We kwamen twee vissers in een kano tegen en vroegen ons een beetje af wat ze hadden meegekregen van het luide gezang van de avond ervoor.

Een andere route terug genomen, weer drie portages, in totaal wat langer dan de dag ervoor. De eerste ging prima, wel wat aan de modderige kant. Op de kaart hadden we gezien dat de meren afliepen in hoogte van het eerste naar het laatste. Helaas stond op de middelste geen hoogte, en dat bleek pijnlijk, het lag namelijk heel veel hoger dan de meren er omheen. Dus de tweede portage was fors omhoog, 3/4 km, en dus heel zwaar. En de derde portage was weer omlaag, dermate steil dat het feit dat we omlaag in plaats van omhoog gingen niet meer uitmaakte en bovendien nog net weer wat langer dan de tweede. Halverwege de derde begonnen we ook wel een beetje chagrijnig daarvan te worden. Gelukkig konden we er het grootste deel van de tijd de lol er wel van inzien. Met name ook omdat het zo verschrikkelijk modderig was, dat ik serieus tot halverwege mijn kuit een keer ben weggezakt. We waren wel heel blij toen we eindelijk de derde portage gehad hadden. Toen was het enkel nog paddelen, met een heerlijk windje in de rug, en heel mooi en zelfs warm weer.

Het was een prachtige ervaring die lastig in woorden is uit te drukken, je moet zeker het volledige fotoverslag gaan bekijken op onze gallery (ok, ik weet het, het zijn er wel iets meer dan anders)!

3 Comments

  1. uschi said,

    June 2, 2008 at 8:29

    Klingt geweldig wild en eenzam en spannend! Waar liet je de geurende spullen, toen jullie alleen in de tent sliepen? In de boom gehangen?
    Dit lijkt het beer-rijkste park van Canada?!
    De fotogalerie kan ik niet openen, misschien omdat je er nog aan werkt, Laura?

  2. Ria said,

    June 3, 2008 at 13:31

    Geweldig spannend, van die pootafdruk op de auto had je niet verteld via de skype. Ik weet niet of ik wel zo heldhaftig zou zijn hoor om daar gewoon in de tent te slapen.
    Maar goed dit is natuurlijk wel Canada op zijn best neem ik aan en daar gaat het tenslotte om.
    Ik ga zo de foto’s bekijken, die hier tussen staan zijn al zo mooi.
    Groetjes Ria

  3. Wmijn said,

    June 28, 2008 at 14:39

    Klinkt erg gaaf! De foto’s zien er ook echt super uit. Eerst even de andere posts lezen, daarna je foto’s (als ik niet eerst moet gaat slapen…)