09.01.08

Bruce Peninsula

Posted in Uncategorized at 15:59 by erik

Op donderdag 31 juli besloot Laura ‘s ochtends dat haar sollicitatieproces er toch niet onder zou lijden als we de daaropvolgende week een weekje vakantie zouden nemen. Dat kwam wel uit, want maandag 4 augustus was een vrije dag (“August civic holiday”) dus ik hoefde maar 4 dagen vrij te nemen.

We wilden wel naar de Bruce Peninsula gaan, een schiereiland van een kleine 100 km lang dat Lake Huron van de Georgian Bay scheidt, en naar Manitoulin Island, een eiland dat in het verlengde daarvan ligt. Toen we naar Robert en Anneke toe reden hadden we nog eens gezien hoe mooi het daar was, en we hadden dus al even in gedachten dat we daar wel een tijdje wilden doorbrengen. Helaas zorgde de voornoemde vrije dag ervoor dat het er zo druk was dat we voor de eerste paar nachten alleen een plekje konden krijgen op een beetje twijfelachtige kampeerplaats bij Thornbury, op 50 km van het schiereiland vandaan op het vaste land.

Daar reden we op vrijdagavond dus heen. We werden door de ietwat vettige beheerder rondgereden in een golfkarretje over de camping en mochten een plekje uitzoeken. De mooiste plek was een beetje kaal qua gras, maar er lag in ieder geval maar een beperkte hoeveelheid bouwpuin en het was niet ver lopen naar de vervallen stacaravan die als (opvallend schoon) toiletgebouw diende. We zijn die avond vrij vroeg naar bed gegaan.

De volgende ochtend zijn we eerst in Collingwood een zaklampje gaan kopen, want die waren we vergeten mee te nemen. Vervolgens naar de Scenic Caves, vlakbij Collingwood, gegaan. We kwamen binnen bij de ingang voor de EcoAdventure, een soort wandeling over platforms hoog in de bomen van een bos, maar het bleek dat je daarvoor gereserveerd moest hebben en het was helemaal volgeboekt. Dus maar door naar de hoofdattractie: een wandeling langs een paar kleine grotten. Het klinkt een beetje flauw, maar het was erg  leuk: er stond veel uitgelegd over de rol die het gebied had in de indianencultuur en je kon je ergens een ministukje (2 meter) echt door een grot wurmen in de zogenaamde Fat man’s misery, en dan is twee meter eigenlijk best lang. Na de grotten zijn we een potje midget golf gaan spelen; ik lag halverwege een slag of drie voor, maar aan het einde lag ik er evenzovele achter.

Er was even verderop, ook nog op het terrein van de Scenic Caves, een lange hangbrug over een dalletje gespannen. Die viel een beetje tegen; het was gewoon een beetje wiebelige brug. Maar de wandeling erheen en terug was wel leuk, en aan het eind kwamen we nog langs een vijver waar je vissen en vogels met elkaar kon laten vechten om voer dat je in de vijver kon gooien. Al met al hebben we er veel plezier gehad.

Op de weg terug naar de camping hebben we bij een frambozenkraampje langs de weg nog een forse doos frambozen en een ieniemieniepotje frambozenjam gekocht. Heerlijk! ‘s Avonds hebben we nog even door Thornbury gelopen en bij een café twee blog posts geschreven.

De volgende dag wilden we een stukje Bruce Trail wandelen; de Bruce Trail is een 800 km lange wandeling van de Niagara Falls naar het puntje van de Bruce Peninsula. Het was niet zo makkelijk het punt van de trail te vinden waar we wilden beginnen; volgens een gratis kaartje waar het op stond moest je er via een bepaalde weg bij kunnen komen, maar daar konden we niks vinden. Wel vonden we een bijzonder interessant stukje bos met allerlei duidelijk onderhouden paden erbij, en een paar totempaal-achtige zaken — maar totempalen worden alleen gemaakt door indianenstammen aan de westkust… wij snapten het allemaal niet heel erg.

Toen zijn we een eind omgereden naar een ander punt aan het rondje dat we gepland hadden en daar konden we het pad wel prima vinden. Het was echt een prachtige wandeling, zo mooi hadden we ze niet meer gehad sinds de vakantie vorig jaar. Er was een aantal mooie uitzichtpunten, onder andere een direct aan de bovenkant van een skihelling. Daar was ook een grote houten stellage, een soort podium; we vroegen ons een beetje waar het voor bedoeld was, maar we konder er in ieder geval prima onze meegebrachte lunch nuttigen. We zijn als het goed is vlak langs het punt gekomen waar we eerder gezocht hadden, maar we hebben het niet gevonden.

http://www.laura-and-erik.com/gallery/main.php?g2_itemId=6013

Weer op de camping aangekomen hebben we een spelletje midget golf gespeeld, en dit keer kon ik winnen.

De volgende dag zijn we vroeg opgebroken, want intussen was het maandag en we hadden bedacht dat die avond vast alle campings wel plekken vrij zouden hebben: de dag erna moest iedereen weer aan het werk. Dus wij gingen op weg naar het Bruce Peninsula National Park, waar we graag wat wilden wandelen en zo. Maar onderweg stopten we eerst nog in Owen Sound, waar we via het web een frisbeegolf-baan gevonden hadden. Dat ging voor Laura niet zo goed, ze had er last van dat we de laatste tijd veel Ultimate Frisbee gespeeld hebben, waarvoor je een veel grotere frisbee en een andere techniek gebruikt. Het was wel een leuke baan, op een kampeerplaats.

We stopten nog even bij een waterval die als mooi te boek stond. Dat was hij ook wel, maar we zijn intussen een beetje verwend wat watervallen betreft. Het pad erheen was wel behoorlijk leuk.

‘s Middags kwamen we aan bij het natuurpark, maar daar bleek dat we het niet goed ingeschat hadden: zonder reservering kon je echt geen overnachtingsplek krijgen. We twijfelden even over de optie om in Tobermory een andere camping te nemen maar besloten al snel om die avond al naar Manitoulin Island te gaan. Dus een camping gebeld daar en een plaatsje op de boot gereserveerd. Onze boot vertrok pas rond 20:00 dus we konden van te voren nog even door het schilderachtige Tobermory wandelen en eten. Dat laatste hebben we gedaan in de Mermaid’s Secret, een toeristenwinkeltje annex restaurant.

3 Comments

  1. Do said,

    September 2, 2008 at 2:10

    Wauw, schitterende foto’s….alleen dat smalle stukje tussen de rotsen….doodeng! Maar ja, voor mij zou dat natuurlijk alleen maar misere opleveren…hihihi

    Vanuit hier trouwens ook nog wat spannend vakantienieuws! Annet en ik gaan een cruise maken over de Middellandse zee. Nou klinkt dat niet superspannend maar dit betekend wel dat ik ga VLIEGEN!!!!!!!!!!

    liefs

  2. laura said,

    September 2, 2008 at 18:36

    TOF!

    Dan komt een tripje naar Canada alweer een stapje dichterbij. Ik ga er namelijk vanuit dat je vliegen hartstikke leuk vindt!

  3. Ria said,

    September 7, 2008 at 10:03

    Prachtige foto’s weer en wat een lekker eten lijkt me dat, volgens mij vind jij dat ook.
    Dorothe ik had ook nog nooit gevlogen voor we naar Canada gingen maar het valt alles mee, gewoon een soort krappe bus. Denk niet dat ik een heldin ben, alles wat in de Efteling meer dan een meter van de grond komt is niet aan mij besteed.