09.02.08

Manitoulin Island

Posted in Uncategorized at 19:41 by erik

We kwamen ‘s avonds laat aan op Manitoulin Island, rond een uur of 10. Toen was het nog ruim een half uur rijden naar de camping. In het pikdonker, natuurlijk; het wordt hier begin augustus rond 9 uur donker. Ik had bijna een wasbeer overreden; ik kon hem nog net omzeilen.

Eenmaal aangekomen moesten we de tent in het donker opzetten. Wat een luxe als je een auto met koplampen bij de hand hebt! Verder ook ons superstoere nieuwe zaklampje gebruikt. In 15 minuten hadden de tent staan en hadden we alle noodzakelijke dingen voor de nacht erin liggen.

De volgende ochtend (dinsdag 5 augustus dus) gingen we eerst maar eens buurten bij de campingmevrouw, die was de vorige avond namelijk al lang naar bed toen wij aankwamen. Helaas bleek dat we onze tent naar een andere plek moesten verplaatsen; ze had een foutje bij de planning gemaakt. Dus ons prachtige uitzicht op de Georgian Bay waren we kwijt. Maar bij die gelegenheid vertelde ze ons wel honderduit over het eiland, informatie die we prima konden gebruiken om een rondrit langs allerlei interessante zaken op te zetten.

Zo gezegd, zo gedaan. We gingen eerst maar eens thee drinken bij een tentje aan Mindemoya Lake, waar ze ook heerlijke handgemaakte chocoladebonbons verkochten. We vonden de thee zo lekker dat we direct ook wat theeblaadjes gekocht hebben, zodat we die nu ook thuis kunnen zetten.

Daarna reden we door naar M’Chigeeng, waar een cultureel centrum voor indianencultuur te vinden was. Daar hebben we een tijdje gekeken naar een filmpje dat afgespeeld werd. Helaas viel plotseling de stroom uit, dus toen zijn we maar andere dingen gaan bekijken. Het was wel een beetje donker. Maar na een minuut of drie ging de stroom weer aan, en vijf minuten daarna had een employé van het centrum weer de plek op de DVD gevonden waar we waren gebleven. Dat hielp echter maar kort: we waren weer drie minuten aan het kijken toen de stroom opnieuw uitviel. Toen hebben we het maar opgegeven en zijn verder gereden naar Kagawong.

Daar was een chocoladewinkeltje – het zou wel kunnen dat hier de bonbons van dat theehuisje gemaakt waren. Ze hadden er chocolademelk die Laura erg lekker vond: met cayennepeper!

Toen was het tijd om terug te rijden. Op weg naar de camping kwamen we nog langs een weiland waar een paar kraanvogels in rondliepen.

‘s Avonds hebben we een kampvuurtje aangemaakt en met veel balanceerkunsten een paar maïskolven geroosterd zonder rooster.

Woensdag gingen we een van de natuurlijke bezienswaardigheden van Manitoulin Island bekijken: de alvars bij het Misery Bay Provincial Park. Dat zijn grondformaties in de vorm van één grote plaat rots, waar maar heel weinig begroeiing doorheen komt. Erg mooi, en ook het bos waar het tussen ligt is erg mooi.

We hebben nog leuk gekletst met een van de parkbewakers en zijn toen teruggereden naar de Bridal Veil Falls in Kagawong. Nu heeft elke zichzelf respecterende rivier hier zo’n bruidssluierwaterval, maar deze was wel leuk: je kon er met veel gemak achterlangs lopen!

‘s Avonds zijn we uit eten gegaan; de mevrouw van de camping heeft ons een leuk restaurant aangeraden waar ze een prachtige bloementuin hadden. Er vlogen kolibries af en aan – dat was erg leuk, Laura en ik hadden nog nooit kolibries in het wild gezien. Aan de tafel naast ons bleken ook inwoners uit Waterloo te zitten. Daar hebben we nog even gezellig mee gekletst en favoriete restaurants uitgewisseld.

3 Comments

  1. hennepen said,

    September 3, 2008 at 9:54

    Lau, wat heb jij ineens grote voeten gekregen. Is dat het resultaat van het vele wandelen? Leuk die cayennepeper in de chocolademelk, er bestaat ook een chocoladelikeur met peper er in: heerlijk…..

  2. laura said,

    September 3, 2008 at 19:00

    🙂

    Jahaa, heeeele grote voeten, om goed mee te kunnen wandelen!

  3. Ria said,

    September 7, 2008 at 10:05

    Wordt dat kleintje toch nog een keer groot!