12.22.08

Goed heilig, man

Posted in Uncategorized at 23:15 by erik

We hadden dit jaar het plan opgevat om Sinterklaas te vieren. Er zijn niet zo veel Nederlanders hier, en al helemaal niet Nederlanders die we kennen, dus we moesten maar wat (import-)Canadezen overtuigen om dat met ons te doen. Het was even puzzelen, maar we konden John, Jennifer, Steph en Mark overhalen om zondag de 14e December vrij te houden.

Natuurlijk moesten we ze uitgebreid instrueren over de gewoontes die bij deze prachtige Nederlandse traditie horen, dus ik had een mailtje geschreven van een aardig aantal kantjes met uitleg en vooral veel voorbeelden uit onze recente Sinterklaasgeschiedenis, en uiteraard mocht ook een link naar wikipedia niet ontbreken. Toen lootjes getrokken (middels de weer in gebruik genomen Bibi-site) en daarop kon iedereen een surprise met gedicht in elkaar gaan knutselen.

Ik had John getrokken. Dat was eigenlijk de makkelijkste om een surprise voor te maken: met zijn voorliefde voor zombie-kostuums en robots is het toch wel de meest extreme excentriekeling. Ik had al gauw het idee dat dat te combineren moest zijn: voor zijn Roomba stofzuigrobot kon ik best een zombie-pak maken.

In de week voorafgaand aan onze Sinterklaasdag was ik in de VS, dus ik had ‘s avonds tijd om alvast het gedicht voor John te schrijven. Dat viel me nog niet mee. Gelukkig kon ik wat hulp van rhymezone.com krijgen.

Laura had Stephanie getrokken; ze had al gauw het idee dat ze iets wilde doen met dat Steph het in de winter altijd zo ontzettend koud heeft dat ze werkelijk nooit naar buiten wil, maar wat precies bleef tot de zondag zelf een beetje onduidelijk. Het werd uiteindelijk een pakket met verschillende dingen die warm kunnen houden of maken, zoals bijvoorbeeld een kaars, een fles antivries en een doosje rode pepers.

‘s Middags was ik nog even bezig met het gedicht voor Stephanie (Laura en ik hebben altijd een beetje een werkverdeling waarbij ik wat meer dicht en Laura wat meer knutselt) en Laura was alvast naar Agfa gereden om de gedichten uit te printen toen ik onverwacht bezoek kreeg.

Twee wasberen! Ze hadden het geloof ik enigszins koud, ze kropen nogal tegen het raam aan. Foto’s, met of zonder flits gemaakt, vonden ze geen enkel probleem.

Later op de middag begon het festijn. Na wat praktijkonderwijs over pepernoten, taai-taai, speculaasbrokken en dergelijke (met dank aan de Nederlandse winkel in Guelph) wees het lot John aan als eerste persoon die zijn surprise mocht uitpakken.

Dat was een groot succes. Later hebben we het pakje ook even bij Archie aan gedaan; misschien kun je dat zien via deze link of via deze — in mijn browser werkt het niet zo goed geloof ik. John kreeg een minitafelstofzuigertje van de Sint.

Toen was Laura aan de beurt. Zij had een prachtig gedicht dat eigenlijk gezongen moest worden op de wijze van “The Twelve Days of Christmas”, een oud Engels kerstlied, maar dat was een beetje ingewikkeld want daar kende ze de melodie niet echt van (ik ook niet, overigens). Dus het werd een beetje half zingen, half voordragen. Het thema was dat Laura wat hulp moest krijgen om wat meer “out of her shell” te komen: niet meer zo verlegen zijn. Uiteraard een grapje vanwege het zeer drukke sociale leven dat we hier opgebouwd hebben. Voor de surprise was er een verrassing: daar kwam zowaar onze welbekende knuffel Konijn uit het pakpapier! (Konijn is een schildpad. Lang verhaal.)

Verder zat in Laura’s surprise een prachtige koektrommel met glazen deksel.

Daarna kreeg iedereen zijn of haar chocoladeletter (of in het geval van Mark, die diabetisch is, een letter van kaasstengels) en toen kreeg Mark zijn surprise. Dat was werkelijk geweldig. Mark werkt in de verkoop, en hij doet veel “cold calling” oftewel bellen naar mensen die nog geen klant zijn en nog nooit contact met ons hebben gehad. Daar had Sinterklaas kennelijk veel medelijden mee, want hij kreeg een echte gebreide telefoonhoornwarmhouder! Sinterklaas was, in de persoon van Jennifer, naar Maplesoft gereden eerder die dag en had geprobeerd daar de daadwerkelijke telefoon van Mark te ontvoeren. Helaas bleek dat Steph en Mark zelf daar gedichten aan het uitprinten waren, dus dat ging niet. Toen hebben Jenn en John maar een telefoon van een ander bureau gegrist en daar de warmhouder omheen gebreid. Verder hadden ze de telefoon ook goed uit elkaar gehaald om het kado erbinnenin te verstoppen; het kostte Mark zeker vijf minuten om hem open te krijgen. Dit was duidelijk een van de meest geslaagde surprises van de avond.

De vierde surprise was voor Stephanie: het warmtepakket. Deze werd ook prima ontvangen. Laura had aan alle artikelen een kaartje gedaan waarop op korte, bondige en geestige wijze werd uitgelegd hoe dit bijdroeg aan het warmhouden.

Daarna was Jenn aan de beurt. Die kreeg een werkelijk geweldig gedicht dat erover ging dat ze nu van de VS naar Canada verhuisd was en daarom nu in staat moest zijn om bij -20 graden Celsius grote bomen in stukken te hakken en zagen en dergelijke. Dus ze kreeg een houthakkersoutfit. Er zat een boek “How to be a Canadian” bij.

Tot slot mocht ik mijn surprise uitpakken. Dat was een fles “Hoe Garden”; dit refereert aan een gebeurtenis waarbij ik in een universiteitspub een glas Hoegaarden bestelde (uiteraard de naam van het bier op zijn Nederlands uitsprekend — wat moet je anders) en tot drie keer toe niet-begrijpend werd aangekeken. Toen ben ik maar gaan wijzen. Canadezen weten dat het heel anders moet worden uitgesproken: als de combinatie van de Engelse woorden “Hoe” (schoffel) en “Garden” (tuin). Dat werd door deze surprise uitgelegd: op de fles stond in duidelijke pictogrammen wat de juiste uitspraak was. Erin zat een flesje Hoegaarden.

Na afloop hebben we nog een beetje nagepraat en nog wat soep en brood gegeten. We waren het er allemaal over eens dat het een geweldig succes was. Ik denk dat we het nog wel eens zullen herhalen.

1 Comment

  1. Wmijn said,

    December 23, 2008 at 16:22

    Wat gezellig! Ik zou zeggen, volgend jaar weer. Dit soort tradities zijn leuk om in ere te houden en over te brengen aan anderen.

    Die wasberen zijn erg stoer trouwens!

    Fijne kerstdagen!
    Willemijn